Blote billetjes

Het gebouw stamt uit de Napoleontische periode en bestond toen uit een taverne, ‘Le Lion d’Or’, een slagerij en olieslagerij. De eerste burgemeester na Napoleon, aangesteld door Leopold I, was een verre voorvader. Hij had een klare kijk op zaken en veranderde de naam in ‘De Vlaamsche Leeuw’, wat toen een soort parochiezaal werd. Het ronde plafond en het podium zijn daarvan bewaard en kan je in de keuken nog terugvinden. De vroegere souffleurruimte is nu de wijnkelder.

In een van de gezellige zaaltjes van ’t Laurierblad hangen enkele documenten die de loopbaan en de familiegeschiedenis van de kok toelichten. Zo zien we onder meer de oorkonde met de vermelding dat Léopold Van Cauteren, in 1899 bij de Prijskamp van Zwaar en Vet Vee ‘met eenen Os Klas C’ de eerste prijs heeft gewonnen. ‘Waarbij je wel moet bedenken dat ze met zo’n os te voet van Berlare naar Antwerpen trokken,’ weet Guy. ‘Vijftig kilometer! De os was bij aankomst 20 kg lichter!’

Na 1940 veranderde de naam van het gebouw in ‘De Leeuw’. Het complex werd toen aan Kinderwelzijn verhuurd. Je zou kunnen zeggen dat alle meisjes van Berlare hier nog met de billen bloot gelegen hebben….

De vader van Guy Van Cauteren begon op dezelfde plaats in 1949 met zijn slagerij. Hij was ook klokkenluider, een andere familietraditie.

Guy Van Cauteren: “Mijn vader was altijd aan het werk. Niet alleen als slager, waarbij hij het hele dorp in de winkel zag passeren. We leefden letterlijk onder de kerktoren, en die vervulde een belangrijke rol in mijn jeugd. Mijn vader was ook klokkenluider, de vierde generatie al. Hoe veel klanten er ook stonden aan te schuiven, bij een kerkdienst trok hij steevast zijn slagersschort uit en muisde er een kwartiertje onderuit om de klok te luiden.

Nu zou zoiets ondenkbaar zijn, maar toen vond iedereen dat dood normaal. De klanten wachtten geduldig tot hij zijn plicht vervuld had, en bij zijn terugkeer bediende hij gewoon de volgende in de rij, alsof er niets gebeurd was.”

In de zaal waar vroeger Kinderwelzijn huisde begon Guy Van Cauteren met zijn carrière als restaurateur. Eerst nog heel bescheiden en in de stijl van die dagen met tafelbladen op onderstellen van naaimachines. Maar wel reeds met zilveren couverts, want Guy had voor de “beau monde” in Parijs en nadien in de Franse Ambassade in Brussel gekookt en dacht niet zo klein. Zijn dromen zouden werkelijkheid worden. Hij werd kok en eigenaar van een van de beste en mooiste restaurants van België, al zovele jaren een culinaire klassieker...